MARTIÑO E O PARAUGAS MÁXICO – MARISA IRIMIA

Hai moiito tempo, en pleno século XII, vivía Martiño, o trobador. Daquela escribíase, falábase e cantábase na lingua culta de entón, o galego ou galego-portugués, ao longo de case toda a península , e nas cortes reais e aristocráticas europeas, na súa época de maior esplendor. Martiño, moi orgulloso da lingua de seu, nun tempo onde non había televisores, nin xornais, nin móbiles, andaba polos camiños cantando e contando toda clase de cantigas, romances e historias... Martiño leva a súa fala por tódalas vilas, estendéndoa e espallándoa, e alí onde chegaba engaiolaba coas súas verbas¿ sobre piratas¿ leóns¿ e mesmo obxectos máxicos.